Del Ferro Reviews 

Mijn zoontje van 9 jaar had last van stotteren. Hij is jaren bij een stottertherapeuten geweest. Het heeft hem niet geholpen om vloeiend te kunnen spreken. Naar mate hij ouder werd. Stond stotteren hem steeds vaker in de weg.

Ik heb even hier en daar op internet gekeken, en kwam de Delferro methode tegen. Ik heb geen minuut getwijfeld, nadat ik al die positiefe video's voorbij heb zien komen. Mijn zoontje heeft deelgenomen aan de 5 daagse cursus. Hij heeft daarna nooit meer gestotter.

Wij zijn nu 5 maanden verder. Het is net of hij nooit heeft gestottert. Ik ben de hele team zo dankbaar!! Voor al het aandacht. Ik heb nu een kind dat zelfs nu voorleest zonder zijn methodes. Voor zijn zusjes en broertjes. Hij heeft inmiddels nieuwe vriendjes en vriendinnetjes gemaakt. Die niet op hebben gemerkt dat hij vroeger heel erg stotterde.

Het heeft er voor gezorgd dat hij nu een ander persoon is. Hij laat vaker wat van zich horen. En soms heb ik zelfs zo iets van mag ik nou wat zeggen. Ik dank de hele team.
EN IK RAAD HET IEDEREEN AAN!!

Ik ben van mening dat de stottertherapie die Del Ferro geeft schadelijk is. Met de documentaire over Geertruida wordt weer het beeld geschetst dat stotteren best te verhelpen is: 'kijk maar naar wat we bij Geertruida hebben bewerkstelligd, met genoeg inspanning en doorzetten is hij van het stotteren af'. Maar voor mij werkte het niet, integendeel.

Van de oude Len del Ferro mocht je niet stotteren en als je dat wel deed dan was je gewoon niet gemotiveerd genoeg, en wilde je er blijkbaar niet van af. Die instelling was voor mij, en voor vele anderen, enorm schadelijk. Jij als stotteraar was er schuldig aan dat je bleef stotteren. Destijds werd van ons verwacht dat je in elke spreeksituatie je handen in je zij zette en dan door flankademhaling de woorden er uit moest duwen. Dat vond ik nog meer voor schut staan, nog erger dan te stotteren dus dat vond ik te moeilijk. Bovendien, inspanning houdt stotteren in stand.

Later zag ik in dat ze oorzaak en gevolg omdraaien. Je stottert niet omdat je middenrif niet goed functioneert, je middenrif gaat niet soepel op en neer omdat je stottert. Dus het hele uitgangspunt van DelFerro (en ook van McGuire) klopt al niet.

Voor Del Ferro is stotteren een prima verdienmodel en helaas hebben ze veel zorgverzekeraars weten te overtuigen om hun therapie te vergoeden. Dus ouders denken er goed aan te doen om hun stotterende kinderen er naartoe te sturen. Het wordt vergoed dus het zal helpen, toch? Maar dat de meeste kinderen er schade van ondervinden op psychisch en vooral sociaal vlak, daar komen ze pas achter als het te laat is.

De positievere reviews over Del Ferro snap ik denk ik wel. Als je met een therapie bezig bent of net afgerond hebt dan wil je zo wanhopig graag dat de therapie helpt dat je er sowieso heel positief over bent. Anders kraak je af waar je juist al je hoop op hebt gevestigd. Jammer dat 't zo werkt...

G.J.

"spreek stottervrij vanaf de allereerste cursusdag". Wat zou dat fijn zijn. En geen wachtlijsten! Hoe zou dat toch komen, als iedere stotteraar door jullie “gefixed” kunnen worden binnen een paar dagen. En wat fijn dat er bij de kosten van €2395-3295 (plus overnachtingskosten) een kopje koffie of thee is inbegrepen. En is het niet bijzonder dat er geen elke behandeling in de hele wereld is met 100% tevredenheid! (Want op jullie site staan alleen maar verhalen over mensen die “stottervrij” zijn.
We kunnen trouwens al vrijuit spreken. Het zijn juist zgn “quick fix therapieën” die de schaamte warm willen houden om hun eigen winst te beveiligen. We kunnen al zeggen wat we willen. Maar er zouden cursussen moeten komen voor mensen die niet het geduld hebben om gewoon even te wachten totdat de woorden eruit komen.
De frustratie, schaamte en gevoel van hopeloosheid, zoals jullie het uitdrukken, komt just van behandelaars zoals jullie, die ons erop wijzen dat we alleen succesvol kunnen zijn als we vloeiend spreken. En dat de enigste manier om dit te volbrengen is... via jullie. Hoe komt het dan dat de hele wereld niet voor jullie deur staan? Mensen die stotteren, logopedisten, wetenschappers... Waarom wordt er nog steeds gezocht naar een behandeling? Jullie zijn er toch? Waarom hebben jullie nog geen Nobelprijs?
Of ik stotteren irritant vind, zoals jullie schrijven? Nee hoor. Ik vind liegen irritant. Beloftes om al vanf dag 1 stottervrij te zijn. Ik heb ook geen angst over mijn stotteren. Wel over mensen die jullie “behandeling” gevolgd hebben, en later weer gewoon terugvallen, zoals in 99,99% van alle quick fix programmas, en het gevoel krijgen dat ze “gefaald” hebben. Want iedereen wordt toch stottervrij bij jullie?
Newsflash: bij vrijwel alle therapieën die ik heb gevolgd ben ik al binnen een dag stottervrij. Tot je tussen de mensen komt. Mensen die onderbreken, mensen die niet kunnen wachten, mensen die, net als jullie, vinden dat stotteraars niet mogen stotteren.
Maar het alle belangrijkste: stotteren MAG. Laten we toch eens ophouden met stotteraars schuldgevoelens aan te praten, alsof ze mislukkelingen zijn, alleen omdat we stotteren. En als je een therapie wil volgen, prima. Maar als het te goed klinkt om waar te zijn, is het ook zo. Er zijn veel mensen juist gebroken door deze methode, omdat ze geleerd krijgen dat stotteren fout is. En als je de methode niet volhoudt, ja, natuurlijk is dat niet Del Ferro’s fout. Jij bent gewoon te lui en wil niet van je stotteren afkomen.
OUDERS, weten jullie dat 75% alle kinderen ook zonder Del Ferro vloeiend gaan praten? En als ze toch blijven stotteren, dat behandeling gewoon tijd kost, net als iedere training. En dat de focus op vloeiend spreken stotteren juist kan verergeren en definitief maken? Een kind die leert dat stotteren fout is, leert om niet meer te willen spreken, bang te zijn voor woorden, bang voor de reacties van anderen. En schaamte voelen omdat het niet lukt binnen vijf dagen te leren nooit meer te stotteren, iets wat de buitenwereld ze heeft aangepraat, een schuldgevoel wat ze hun levenlang met zich zullen meedragen.
Als iemand zich moet schamen zijn het de Del Ferro en soortgelijke instituten!! Er is niets mis met stotteren of broddelen. We zijn ook zeker niet zo zielig en mislukt als Del Ferro jullie wil laten denken. Ik kan zelfverzekerd praten, genieten van sociale activiteiten, duidelijk communiceren, mijn algemeen welzijn is prima, en dagelijkse taken geen probleem. Ik ben zelfs leraar. En ja, ik stotter. Stuur kinderen naar een stotterkamp waar ze lekker zichzelf mogen zijn, zonder bang te zijn om te spreken.
VERZEKERAARS: zolang jullie dit bekostigen doen jullie mee aan deze false beloftes. Aan mensen die er blij en vol hoop heengaan en een jaar later gebroken zijn. Stotterbehandeling is lang en hard werk, en de focus moet in de eerste plaats liggen op willen en durven spreken. Niet om schuldgevoelens op te wekken.
FAMILIE EN VRIENDEN: geef stotteraars niet de raad deze, of andere quick fix methodes te volgen. Ben blij als we juist lekker babbelen, hoe dan ook. Jullie zijn onze beste therapie. Want hoe beter jullie luisteren, hoe minder wij stotteren.
Stotteren mag. Het is gewoon onze manier van spreken. Want wat wij zeggen mag best herhaald worden. Kijk op de Stamily website onder declaration.