Onvermogende behandelaar.
Ik ben in behandeling geweest bij de afdeling Focaal in Zeist. Tijdens de gesprekken voelde ik mij niet gehoord; er werden zaken voor mij ingevuld zonder dat mijn visie serieus werd genomen. Mijn eigen duidelijke hulpvraag werd niet erkend en aan de kant geschoven.
Ik had het vermoeden dat ik een bepaalde diagnose had en gaf doormiddel van een uitgebereide onderbouwing aan dat diagnostisch onderzoek belangrijk voor mij was.
Dit verzoek is echter door Altrecht geweigerd omdat deze diagnose volgens hun niet goed uit te zoeken was vanwege jeugdtrauma. Ik was het hier niet mee eens en heb uitgelegd wat mijn visie hierin was, hier werd niet op in gegaan. Vervolgens ben en ik hierin als een kind aan de kant gezet toen ik mijn zorgen uitte over de gang van zaken.
Toen ik aangaf dat ik voor dat onderzoek naar een andere zorgaanbieder wilde gaan, werd mij dit afgeraden en probeerde men mij actief te overtuigen om dat niet te doen. Ze vertelden dat ze dan moesten bekijken wat dit voor de behandeling bij hun zou betekenen.
Ik heb toen duidelijk gemaakt dat ik het onderzoek hoe dan ook zou doorzetten omdat dit voor mij erg belangrijk was.
Uiteindelijk ben ik bij een andere zorgaanbieder wél gediagnostiseerd met wat ik in eerste instantie vermoedde. Het verhaal van mijn eerdere behandelaar bleek dus niet te kloppen. Daarna heb ik nog maanden herstel- en verhelderingsgesprekken gehad in plaats van therapie.
Vervolgens werd zonder mijn medeweten een andere diagnose gesteld, waar ikzelf en mijn omgeving mij volledig niet in herkennen. Ik ben in dit proces volledig buitengesloten; deze diagnose is intern gecommuniceerd binnen de organisatie zonder dat ik hierover ben geïnformeerd of dat ik hier toestemming voor had gegeven. Voor deze diagnose ben ik doorverwezen naar een specialistische afdeling. Ik kwam pas achter deze gang van zaken toen ik mijn dossier inzag, wat mij diep in de war heeft gebracht.
Het stigmatiserende dossier die door haar over mij is opgesteld zit vol met aannames en invullingen waar ik me niet in herken, ook de diagnose die door haar is gesteld was mij totaal niet bekend.
Toen ik mijn behandelaar hiermee confronteerde, gaf deze in een mail indirect toe dat ik niet betrokken ben bij het stellen van deze diagnose en dat ik hierin buiten het proces ben gehouden (als volwassen wilsbekwaam persoon)
Deze mail kan ik echter niet meer inzien, omdat deze is ingetrokken door de beveiligde mailomgeving van de organisatie. Daarom heb ik een onderzoek aangevraagd bij de privacyfunctionaris om volledige inzage en duidelijkheid over deze (mis)communicatie te krijgen. Mijn vermoeden is dat ze de mail heeft proberen te verbergen zodat er minder bewijs is tegen haar. Ze heeft er blijkbaar niet bij stilgestaan dat dit gewoon te achterhalen is door logbestanden na te kijken.
Ik ben het vertrouwen in hulpverleners bijna kwijt door deze onkunde. En ben enorm geschrokken van de paternalistische houding van de behandelaar.
Ik zou iedereen aanraden om naar een vrijgevestigde behandelaar te gaan en niet naar Altecht. Altrecht heeft mij totaal geen maatwerk kunnen bieden. Ik zit nu bij een hele fijne therapheut die wel kan luisteren, mij respectvol behandeld en mij serieus neemt. Allemaal vergoed door mijn zorgverzekering dus dat is ook gewoon mogelijk.
In mijn jeugd heb ik ook bijzonder slechte ervaringen opgedaan bij dezelfde organisatie. Ik had de hoop dat ze naar 20 jaar verbeterd zouden zijn maar het is nog net zo slecht helaas.
De behandelaar die ik had is gespecialiseerd in eetstoornissen en niet in hetgene waar ik tegenaan liep, toch geeft ze zomaar adviezen die niet blijken te kloppen.
Ik heb het als heel vervelend, benauwend, en respectloos ervaren.
