Yes We Can Clinics Reviews 

Als je wilt dat je kind of jijzelf met meer trauma weg gaat dan het al mogelijk heeft, vooral hier heen gaan. Ze praten over veiligheid en verbinding, je kan hier alleen weg als je geweld of seksueel actief bent. Roy en Steffy met name, jullie zullen nog echt goede karma terug krijgen (niet) na drie jaar heb ik een andere vorm van therapie gehad om mijn tijd hier te verwerken. Schaam jezelf dat je hier geld aan verdient

Ik heb een traject van 7 weken gehad dit voorjaar bij yes we can. En ik ben zeer positief! Het heeft mij enorm geholpen in te zien wat ik zelf fout doe met mijn gedrag en om zelf de verantwoordelijkheid te pakken voor mijn gedrag. Ze kijken ook naar diepere gronden waar alle gevoelens en gedragingen vandaan komen (zelfs als je dat zelf eigenlijk nog niet eens wist waar die gevoelens/gedragingen vandaan komen). Vooral de coaches vond ik echt super, ze proberen je traject echt leuk te maken voor je en willen je echt altijd met alles helpen. Wat mij betreft krijgen de coaches een dikke 10+. Ik had mijn behandelaar Maud die ook echt super prettig was om mee samen te werken. Ik ben nogal een lastige prater af en toe en zij prikte daar zo doorheen en kwam echt bij een diepere laag van mij. De counselors kunnen erg hard en confronterend zijn, maar ik denk dat dat bij veel jongeren ook nodig is om verandering te krijgen. Zodra jij zelf je eigen gedragingen begint in te zien en bereid bent daaraan te gaan werken, krijg je ook alle steun van de counselors. Al met al ben ik super tevreden over yes we can en droom ik ervan om er nog een keer terug te komen over een aantal jaar om ook wat te kunnen betekenen🙏🏻

Ondanks en misschien wel dankzij de uitzending van 7 april jl. van BNN-Vara/Boos, met betrekking tot het handelen en wandelen van de Yes we Can Clinic, heeft mijn kleindochter,een serieus probleem kind, op eigen initiatief besloten zich voor het regiem van deze kliniek aan te melden in een (uiterste) poging met haar problemen te leren omgaan en zich te rehabiliteren,

Om een lang verhaal voor wat betreft deze review kort te houden het volgende:
De aanmelding lukte en mijn kleindochter is het traject gestart.
Binnen dit traject gelden uiteraard regels.
Dit betekend o.a. geen uitgesproken contact met andere ‘fellows’.
Wat dit ook moge betekenen?
(Mannelijk contact is een van haar problemen.)
Een 19 jarige man, die zijn traject nagenoeg voltooid had en dus op hoogte was van alle regels, toont interesse in mijn kleindochter en heeft haar uiteindelijk gekust!
Met alle gevolgen van dien.

De betrokken man is met gejuich, tromgeroffel en felicitaties uitgeleide gedaan bij het voltooien van zijn traject.
Mijn kleidichter echter is in week 4 van haar 'behandeling' zonder meer op straat gezet!
Met de kus heeft zij de regels overtreden en volgt er DUS een exit.
Zonder oog voor het leeftijdsverschil tussen de fellows, zonder oog voor de context, met applaus voor de dader.
Zonder begeleiding, nazorg en zelfs zonder zicht op een woon of verblijfplaats.
Slechts een telefoontje naar mijn dochter; kom uw kind maar halen want we sturen haar weg!!!!!

Terug naar moeder (ouderlijke woning) is geen optie omdat de veroorzaker van alle problemen, vader, op 100 meter afstand woont.
Derhalve heb ik als grootvader mijn kleindochter in huis genomen en woont ze bij mij met een soort van dagbesteding.
Inclusief kamperen, waarbij moeder aanwezig is om hereniging te bevorderen.

Contact Met YWCC blijkt voor mij, zeker als grootvader, onmogelijk!
Mijn kleindochter krijgt wel contact en vraagt letterlijk mag ik terugkomen, ik heb jullie nodig.
Een zekere Erwin, naar eigen zeggen, ex verslaafd en ervaringsdeskundige in de functie van 'intake manager' antwoord: “Het staat je vrij om je over een half jaar via de website opnieuw aan te melden.
’t Is te schofterig voor woorden!

Intussen is:
Jeugdzorg opnieuw ingeschakeld!?
Gezondheidsinspectie ingelicht.
De gemeente op de hoogte gebracht i,v,m, mogelijk onterechte vergoeding aan.......
Alsmede de kinder- en de nationale ombudsman, die niets kunnen doen omdat het hier een privé kliniek betreft.
Meldkamer politie gebeld om aangifte te doen. Het geen niet blijkt te kunnen
Vooraf moet onderzoek gedaan worden naar stafbare feiten zoals:
Het verzaken van zorgplicht.
Rookmomenten aanbieden aan minderjarigen (nix18)
Dit moet in eerste instantie door een strafadvocaat beoordeeld worden.

De gang van zaken cq praktijken van Yes We Can zijn werkelijk van God los en blijkbaar is er niemand die deze werkelijk durft aan te pakken!

Rest mij nog te zeggen dat mijn kleindochter (in haar wanhoop) dolgraag terug wil om haar traject af te maken.
YWCC gooit deze deur keihard dicht, kennelijk omdat zij de problematiek rond mijn kleindochter niet aankunnen
Al met al, ’t is te schofterig voor woorden!

Met mijn dochter besproken over de opname van 10 weken bij yes we can in Hilvarenbeek.
Dat het met haar zo niet verder kon met haar, niet voor haar zelf maar ook niet voor de thuis situatie.
De intake was voor haar moeilijk en zwaar en ze stond er niet volledig voor open. Maar ze is wel mee gegaan. Ze was erg ongeïnteresseerd en aanvallend. Maar ze heeft stiekem alles in haar opgenomen en zonder mijn weten zich ook verder verdiept hierin de weken daarna.
Voor ons was het warm gesprek,met duidelijke uitleg en er werd voldoende tijd genomen voor ons. Tijdens een gesprek van 4 uur ( met pauze) zien ze al veel wat er speeld en wat er gebeurd in de privé situatie.
Toen mijn dochter uiteindelijk zelf had besloten dat het zo niet verder kon en deze kans aan wilde grijpen kwam het programma boos op tv over yes we can.
Mijn dochter wilde het programma niet zien ze wilde.er blanco naar toe.
Ik als moeder wilde het natuurlijk wel zien.Ik heb daarna slapeloze nachten gehad. Ik wilde het beste voor mijn dochter, haar helpen dat ze haar verleden, haar verdriet haar trauma een plekje kon geven. Zou werken aan haar probleem gedrag en zou stoppen met middelen gebruik.maar ik.wilde natuurlijk niet dat ze met een grotere trauma terug zou komen.
Na 3 slapeloze nachten heb ik gebeld met yes we can en mijn zorgen geuit,ze hadden de tijd voor mij en we hebben afspraken gemaakt. Bv dat ik op de hoogte gehouden wil worden als er dingen spelen.
Afgesproken dat mijn dochter het ging proberen en als er dingen zouden gebeuren die niet oke zouden zijn, dat ik ze zou komen halen.
Ik zie haar nog gaan, zo stoer alleen met een grote rugzak op de touringcar in.
Helemaal Alleen zonder familie en vrienden.
Jaa het was ontzettend zwaar voor haar, heel confronterend en ze heeft veel gehuild. De eerste 5 weken wilde ze alleen maar naar huis en had snachts paniekaanvallen.
Yes we can heeft me van alles op de hoogte gehouden en steeds weer opnieuw overlegd met mij, wat hun zagen bij mijn dochter en onderling met de professionels werd ook dagelijks besproken wat ze zagen en of ze nog de mogelijkheden zagen voor haar verder behandeling.
Ik als moeder werd volledig op de hoogte gehouden en heb constant overlegd wat wel of niet goed voor haar zou zijn. De eertse week mocht ze mij samen met haar behandelaar gewoon bellen. Ik heb haar rustig kunnen krijgen en een fijn gesprek met haar gehad waardoor ze er weer tegen kon.
De momenten dat ze naar huis wilde was als ze geconfronteerd werd met haar gedrag etc. Ja dat is niet leuk om te horen,maar je zit daar om dingen in te zien en om te proberen anders te doen.

Mijn dochter heeft ook veel dingen gezien,zoveel kinderen met hun eigen problematiek dat maakt wat los. Maar alles wat ze daar doen, daar zit een gedachte achter. Mijn dochter gaf aan dat er idd een begrafenis na word gespeeld,maar dit alles om ze dingen in te laten zien. Wat dit doet met de familie en mensen om hen heen .
Mijn dochter zelf heeft ook een interventie gehad. Ze is uit de groep gehaald en ging met 2 professionals lopen in de bossen.
Ze moest een rugzak dragen die vol zat met flessen water. Ze heeft 2 uur volgehouden om dit niet te doen,met veel boosheid in zich. Uiteindelijk had ze het opgegeven en is ze gaan wandelen.
3 uur lang,maar hoe verder ze liep en de dingen ging delen en van zich af ging praten, tegen de behandelaren, ging er steeds een beetje water uit haar rugzak, tegen de tijd dat ze terug was, was de rugzak leeg.
Het heeft haar ingezien dat ze niet alles alleen hoeft te dragen maar dat ze om hulp mag vragen en dan weegt het minder zwaar.
Mijn dochter is nu 2 weken thuis. Ik.heb mijn lieve vrolijke 16 jarige ( inmiddels 17 jarige dochter terug. Nieuwe vrienden ( fellows) die elkaar helpen, ondersteunen en stimuleren vol te houden.
Mijn dochter is echt nog niet klaar met haar behandeling, ze heeft nog 10 weken 1 dag in de week nabehandeling en dat is juist fijn, dat ze nog begeleid worden en niet meteen los gelaten worden.
Alles is fijn en met warme intentie geregeld ook de verbindingsdag was een dag om nooit te vergeten.

Het zal zeker niet bij iedereen zo positief zijn, maar ik ben er van overtuigd, dat alles wat bij yes we can gedaan word, verantwoord is.

Ik ben, yes we can, ontzettend dankbaar voor alles en raad het zeker aan.
Mijn dochter mist het al ontzettend.

Mijn dochter van 21 jaar, heeft 5 weken in Hilvarenbeek gezeten al naar 1 week heeft ze haar eerste poging ondernomen om over het hek te springen en weg te lopen, ze heeft uren rondgelopen. Dit heeft ze 3x gedaan. Na 5 weken is er dan een verbindingsdag. Je bent superblij dat je je kind ziet en van tevoren heb je een goede voorbereiding en moet je vertellen wat jou zo ontzettend pijn heeft gedaan of verdrietig heeft gemaakt en daarin mag dan het kind ook vertellen wat haar verdriet en pijn gedaan heeft.. Dit vond ze ontzettend moeilijk. En voor de eerste keer in haar leven wilde ze iets naar haar vader uitspreken. Maar door de manier waarop vader keek of hoe hij deed en wat hij al gezegd had en hoe hij en zijn vriendin eigenlijk haar aan het afkraken waren kreeg ze het niet voor elkaar om te zeggen wat ze wilden zeggen en klapte volledig dicht. Toen hebben de counselers het stopgezet en zijn hier die dag niet meer op terug gekomen. Ze hebben haar waarschijnlijk de enige kans die ze ooit heeft of zou krijgen ontnomen waardoor ze even geen grip meer op haar emoties had wat een onderdeel van haar problematiek was. Ze wist zich geen raad meer. Gaf dit ook aan bij de leiding, maar er werd niets mee gedaan. Waardoor er daarna zich een situatie heeft voor gedaan waar een mede fellow haar aan het uitdagen was en dit gezien werd door medefellows, counselers en begeleiding deze hebben hier niets mee gedaan. Waardoor ze er alleen voorstond en deze mede fellow fysiek een flinke duw/tikje heeft gegeven na meerdere malen aangegeven te hebben dat hij weg moest gaan. Uiteraard is dit ook niet goed. Volgens medefellows gebeurde dit dagelijks met veel van deze fellows en dat wordt allemaal goed gekeurd. Ze snapte dan ook niet dat het bij mijn dochter een exit was. Terwijl ze zelf het mogelijk belangrijkste moment in haar leven hebben afgenomen. Ook werd ik als moeder 3x terug gebeld over mijn brief dat die niet goed was. Bij de derde maal heb ik ze duidelijk gemaakt. Dat ik niet ga vermelden in een brief om volledige afstand te doen. Ik voelde me als ouder echt in een hoek geduwd en er werd verwacht dat ik over mijn eigen grenzen zou gaan. Uitgelegd dat ik daar niet aan mee werk, dat het hele traject ik al mee werk in wat ze willen, maar me niet kunnen dwingen om in een brief volledige afstand te nemen.

Ze mocht nog wel deelnemen aan de nazorg. Ze ging netjes naar de bijeenkomsten. Werkte goed aan haar map. En ging af en toe naar meetings. Maar niet naar meetings die voor haar niet relevant waren, of te ver weg i.v.m. financiën. Ze kreeg een gesprek en wederom werd de nazorg gestopt omdat ze niet naar voldoende meetings zou gaan. Vanuit de clinic praten ze over verwachtingen, niet over verplichte meetings !! Wat wederom een flinke domper voor haar was, zeker omdat ze zich van geen enkele schuld bewust was. Voor de tweede keer voelde ze zich onterecht afgewezen.

Dan als ouder toch maar deel genomen aan een videocall meeting met andere ouders. Daar werd direct verteld dat 2 fellows uit het leven waren gestapt. Ik wist niet wat ik hoorde en heb van het hele gesprek verder niet veel mee gekregen, en besloot ook om niet meer deel te nemen aan deze meetings.

Ik heb na een aantal weken nog gebeld naar de clinic en heb alles uit gesproken. Er werd geen enkele compassie, empathie, medeleven getoond.

Wat mij het meest boos maakte en nog steeds, is dat ze haar de kans ontnomen hebben om mogelijk haar keerpunt van het leven te bereiken en bepaalde dingen uit te spreken tegen haar vader, waarvoor ze al haar kracht en energie nodig had. Voorheen, en nu nog steeds durft ze niet tegen haar vader in te gaan of te zeggen wat haar dwars zit.

Gelukkig gaat het nu redelijk goed met mijn dochter, en is nu al 2 jaar stabiel. Ik zou graag willen zeggen dat yes we can hier aan mee heeft gewerkt, maar nee totaal niet. Hier heeft ze dingen gezien en mee gemaakt die niet door de beugel kunnen. Waardoor ze gelukkig zelf de knop heeft kunnen omzetten. Ik zou dan ook niemand yes we can willen adviseren ! Gelukkig heeft ze er ook geen trauma aan over gehouden.

Ik heb hier een traject van tien weken gevolgd. Een belangrijk punt dat ik wil meegeven aan mensen die overwegen om naar deze kliniek te gaan, is dat je niet zomaar kunt vertrekken.

Ik heb meerdere keren aangegeven dat ik weg wilde en heb mijn redenen daarvoor duidelijk uitgelegd. Toch werd mij verteld dat dit niet mogelijk was. Toen ik vroeg waarom, kreeg ik als antwoord dat ik een contract had ondertekend en dat ik “dan maar over hek hek moest springen”.

Daarnaast vond ik de aanpak van de kliniek erg ongevoelig en weinig empathisch. Zo heeft een counselor tijdens een groepsessie tissues naar mij gegooid, en hetzelfde gebeurde ook bij andere fellows. Er werd regelmatig op een harde en confronterende manier tegen mij gesproken. Zo is mij ook verteld dat ik “dood in de goot zou belanden” als ik niet zou meewerken.

Gedurende het hele traject heb ik me nooit echt gehoord of serieus genomen gevoeld. De kliniek lijkt een heel beperkte visie te hebben op hoe iemand kan herstellen. Diezelfde aanpak wordt gedurende het hele traject toegepast, totdat je het gevoel krijgt dat dit de enige manier is waarop je kunt genezen.

In mijn laatste week deed ik uiteindelijk alsof de behandeling mij hielp. Niet omdat ik dat werkelijk zo ervoer, maar omdat ik niet opnieuw hard aangepakt wilde worden tijdens de groepssessies en omdat het voor mij ontzettend moeilijk zou zijn geweest om na tien weken te moeten erkennen dat ik er niets aan had gehad.

Zelfs wanneer hun methode duidelijk niet bij iemand lijkt aan te slaan, blijven zij ervan overtuigd dat hún aanpak de juiste is en dat die uiteindelijk zal werken. Mijn ervaring was helaas heel anders.

Contact met kind kwijt geraakt na behandeling bij deze club. Oogt zeer commercieel. Niet professioneel voor behandeling diepere niveaus. Probeert klant zo lang mogelijk aan het lijntje te houden. Behandelaar kan zelf niet aangeven of kind na 8 weken vooruit is gegaan.

Ze hebben mij gepest, ze wilden iedereen naar hun safehouse sturen, ze zijn uit op geld, ze hebben hiervoor tegen mijn ouders gelogen dat ik het heel slecht deed, zodat deze mij niet thuis meer wilden nemen, het heeft hun heel lang gekost voordat ze inzagen dat ik helemaal niet zo was als dat yeswecan mij schetste.

Ze zijn verder ontzettend respectloos en de hulpverleners waarmee je voornamelijk te maken hebt, de "counselors" zijn niet professioneel, niet BIG geregisteerd. Hun klachtenprocedure is afhankelijk, niet onafhankelijk, dat is illegaal alleen moet helaas nog goed bewezen worden.

Ik heb een trauma, net als velen, opgelopen hoe ze met ons zijn om gegaan.

Stuur uw kind huer alsjeblieft niet heen. Ga hier niet naartoe. Deze mensen zijn door en door slecht en echt alleen uit op geld en verwoesten daarvoor levens

Mijn zoon werd continue getreiterd en niks deed hij goed. Dat is geen hulp.

Wat een drive, wat een professioneel team. Het klopt zeker, als niks meer helpt... mijn dank is erg groot voor het redden van mijn zoon (23 jaar)
Ook het nazorg project met safehouse is goed geregeld, en alles klopt gewoon. Toen ik met mijn zoon kwam voor het intakegesprek merkte ik meteen dat het hier zou gaan lukken. En ja, hij is nu zo'n dikke 3 maanden clean.
Ywcc personeel, jullie zijn mijn helden!

Ik heb een zeer goede ervaring met Yes we can Clinics. Ik ben mij bewust geworden van mij goede en mindere kanten, waar ik de rest van mijn leven profijt van ga hebben en daar dus ook erg dankbaar voor ben! Mijn traject was 7 weken maar achteraf gezien had ik dit toch graag verlangd naar 10. Door het traject ben ik op een andere manier naar mij zelf gaan kijken en naar de nare momenten die ik heb meegemaakt, waar ik nu alleen maar voordelen van ervaar. Ik kan het iedereen aanraden! Ik wil iedereen die daar aan mee heeft geholpen nogmaals voor bedanken!
Yes You can!!

Ik heb zelf zorg ontvangen bij de dagbehandeling in Eindhoven. Bij de dagbehandeling zijn de dagen vaak in 2 delen opgesplitst waarbij 1 helft een activiteit gedaan wordt zoals sport en spel en de andere helft toegewijd wordt aan een groepssessie/counseling. Medewerkers zijn buiten de behandeling vaak vriendelijk en behulpzaam. Sanitair is netjes. De middaglunch is erg goed verzorgd! De locatie is goed en het gebouw is erg geschikt voor de behandeling. In tegenstelling tot de goede praktische punten heb ik gemixte, maar vooral slechte, gevoelens over de behandeling:

Deelnemers (fellows) worden ontzettend hard en respectloos aangesproken. Dit heeft te maken met dat YesWeCan gelooft dat wie jij als persoon vandaag bent en hoe je handelt vrijwel volledig binnen jouw controle is. Realiteit is dat we geen idee hebben of de mens überhaupt handmatig impact heeft op het doen en denken of dat deze processen volledig automatisch zijn. YesWeCan keert hier een blind oog naartoe wat leidt tot een aanpak die niet evidence-based en onnodig empathieloos is.

Ook kreeg ik sterk de indruk dat medewerkers denken dat YWC de gouden formule in handen heeft. Een vraag als "wat zijn verbeterpunten voor YWC?" moest een medewerker lang over nadenken en bleef onbeantwoord. En iedere keer wanneer een deelnemer stopte met het programma werd er een speech gehouden over hoe de deelnemer niet bereid was om te veranderen en werd er geen woordje vuil gemaakt aan hoe de aanpak van YWC wellicht fouten bevat, sommige deelnemers tekortschiet of dat er spraken was van een missmatch.

Naast deze negatieve punten vind ik dat YWC een aantal dingen erg goed doet binnen de behandeling. Zo krijgen deelnemers tijdens de behandeling te leren hoe zij om hulp moeten vragen en hoe kwetsbaar opstellen zorgt voor connectie en een mogelijkheid voor herstel. YWC legt de nadruk op het confronteren van weerstand en angst wat vaak erg succesvol is.

Mijn kritiek hierop is ‘hoe’ dit gedaan wordt. YWC lijkt een breekijzer te gebruiken bij de aanpak. Zo worden deelnemers gepusht om hun angsten te confronteren door nog grotere angsten te introduceren. Wanneer (in YWC's ogen) ongewenst gedrag wordt gezien gaan de begeleiders de deelnemer bekritiseren, beledigen, vernederen en pesten. Dit doen zij niet alleen, want ook de groep wordt maximaal aangemoedigd om mee te doen. Groepsdruk dus. Het maximaal inspelen op schuld en schaamtegevoel wordt vervolgens goed gepraat met “dit wordt toegepast omdat het herstelgericht is”. En wat blijkt, YWC heeft gelijk, de deelnemers tonen na gevuurd te worden verandering en herstel... althans voor op de korte duur.

Zoals veel andere reviews al aangeven vallen deelnemers al snel weer terug in oud gedrag wanneer na de behandeling de sociale druk van YWC en de groep weer verdwijnen. Deelnemers waar ik nog contact mee had na de behandeling gaven aan dat veel problemen uiteindelijk niet verholpen waren. Zij gaven zichzelf (in mijn ogen onterecht) de schuld en zeiden dat wanneer zij beter hun best zouden doen deze problemen niet meer zouden bestaan.

Ik merkte dat ik tijdens de behandeling begon te people pleasen door de verwachtingen vanuit YWC. Als je wilt blijven deelnemen aan het programma moet je namelijk de normen en waarden adopteren van YWC, geloven in de concepten 'goed en fout' en 'vrije wil en verantwoordelijkheid', toegeven dat YWC altijd gelijk heeft, toegeven dat jij (grotendeels) de ellende in jouw eigen leven hebt veroorzaakt, mee eens stemmen dat YWC de gouden formule heeft (het is de deelnemers fout wanneer de behandeling niet werkt).

Ik wilde tijdens mijn behandeling koste wat het kost hetzelfde herstel ervaren zoals die door andere fellows geschetst werd en had mijn authentieke zelf aan de kant gezet om zorg te blijven ontvangen. Ik ervaar de periode waarin ik mezelf kwijtraakte en waarin ik mee heb gedaan aan de manipulatie binnen YWC nu als een trauma. Terugkijkend zie ik dat het mooie plaatje van herstel wat de deelnemers maakte en de cijfers online schetste, een illusie was.

Ze slopen je maar bouwen je niet weer op, openen wonden waar je naar de tijd nog lang last van hebt. Bijzonder dat sinds de aflevering van boos er geen reviews meer worden geplaatst op zorgkaart Nederland. En ook een deel van de Google reviews is sinds de aflevering verwijderd niet erg transparant als je het om mij vraagt. Yes we can neemt zijn verantwoordelijkheid hier niet en durft niet eens publiekelijk excuses te maken.

Wat ze met BOOS laten zien is geen eerlijke discussie, alleen maar negatieve, ligt ook aan de persoon zelf, je moet zelf willen dat wel, 24 uur begeleiding en het wordt heeel serieus genomen, en nee zoete lieve koekjes worden er niet gebakken, en geen poppenkast, 100% resultaat beloven ze ook niet, en wees realistisch kan niet ook niet. zelf zeer goede ervaringen mee met resultaat voor mijn dochter, ben zeer dankbaar met yes we can 🙏🏻

Nu komen de feiten eindelijk boven water. Ook ons gezin is volledig ontwricht. Mijn zoon kreeg allemaal narigheid en leugens te horen over ons ouders, waar hij zich niet in kon herkennen. Dat gaf hij meteen al aan. Maar door het contactverbod kon hij dit niet verifiëren . Omdat hij het niet vertrouwde, is hij weggelopen uit de kliniek. Iets wat bijna niemand lukte, omringt door hoge hekken en onmiddellijke achtervolging door meerdere counselors om hem tegen te houden, is hem wél gelukt. Dit bewijst zijn veerkracht! Hij vroeg toen aan een passant of hij mij mocht bellen en ik wist niet wat ik hoorde. Hem werd verteld dat wij hadden ruzie gemaakt met andere ouders en dat wij ons hadden misdragen, wat helemaal niet aan de orde was. YWCC stelde hem al in de 2e week van zijn behandeling voor om na het traject bij YWCC naar een Safehouse te gaan omdat het bij mij niet veilig zou zijn. Hij was toen 17 en er is nooit sprake geweest van een onveilige thuissituatie wat mijn zoon ook herhaaldelijk aangaf. Het liep helemaal uit de hand . Wij mochten niet deelnemen aan het gezamenlijke verbindingsmoment, de dag waar alle fellows en hun ouders voor het eerst weer bij elkaar kwamen. Wij werden in een aparte ruimte opgevangen en wij mochten niet deelnemen aan deze gezamenlijke gebeurtenis. Weer werd hij buitengesloten, wat hij al eerder heeft ervaren op de basisschool. Hij werd jarenlang heel erg gepest en YWCC deed precies hetzelfde met hem. Kort na het verbindingsmoment hebben wij de behandeling vroegtijdig stopgezet. Ik weet niet: was het een tunnelvisie of was het hun beleid om gezinnen te ontwrichten of was het gewoon onkunde? Maar we hebben er allemaal een trauma bijgekregen na YWCC en vertrouwen in de hulpverlening hebben wij natuurlijk niet meer. Deze ervaring heeft veel impact op ons gehad en we hebben er lang over gedaan om het te kunnen afsluiten, maar de uitzending van Boos trekt de oude wonden weer open. De verhalen zijn zo herkenbaar.

Zeer slechte ervaring met mijn toen 13 jarige dochter. Schuld voornamelijk bij kind leggen. Als ouder wordt je gedwongen te dreigen met uit huis plaatsing als zij niet beter wordt (bottom line). Totaal niet passend bij de leeftijd of de problematiek van mijn dochter. Hier ook niet aan mee gewerkt. Absoluut geen maatwerk maar kind van 13 met gedrags en hechtingsproblematiek tussen drugsverslaafde jongeren gezeten en de zelfde groeps behandeling geven. Hier voelde zij zich heel onveilig. Gebeurt ook van alles. Als de methode niet werk voor je kind ligt dit aan je kind en zeker niet aan de aangeboden methode. Of aan ons als ouders. Als je je zorgen uit bij je contact persoon krijg je een zelfde ingestudeerd stukje tekst herhaaldelijk te horen. Daar kan je niks mee. Je voelt je totaal niet gehoord, gezien of serieus genomen als ouder als jij anders denkt dan dat zij doen. Mijn dochter is daar meer beschadigd, verhardt en geinspireerd door andere fellows eruit gekomen waardoor de problemen alleen maar groter zijn geworden. Misschien dat dit werkt bij drugsverslavingen. Maar ik zou er verder geen kwetsbare jongeren laten behandelen met psychische problemen. De sfeer die ze neerzetten voelt ook zeer amerikaans en bijna als een soort sekte. Iedereen draait hetzelfde bandje af. Ik heb er een enorm naar gevoel aan over gehouden. Enorm veel spijt van. Nooit meer. Eerder naar mijn onderbuik gevoel moeten luisteren.

Ik heb het ervaren als een goeie plek met leuke mensen maar wat ik heel apart vond is dat ik iets deelde over wat me overkomen is in een groepsessie vervolgens lachte de counselor mij uit en gooide het in de community meeting en werd ik behoorlijk vernederd terwijl daar de afspraak is dat wat er in een groepssessie gedeeld wordt het daar blijft

Mijn dochter is na 10 weken kliniek niets veranderd. Ze heeft nog steeds dezelfde problematiek en komt wederom met politie in aanraking. Tevens is ze weer terug in haar verslaving. Ze heeft daar 10 weken iedereen voor de gek gehouden en zag het als een goedkope vakantie. Toen ik het na het verbindingsmoment benoemde bij yes we can is er niet naar me geluisterd. Ze staat nu binnen 3 maanden weer op de wachtlijst bij reguliere GGZ. Ook hele slechte nazorg.

Ik ben super goed geholpen voor mijn beeldschermverslaving. Het was een zwaar traject met ups en downs, maar de liefde die ik in de kliniek heb ervaren heb ik nergens anders gevoeld. Ik ben er nu een jaar weg maar het heeft mijn leven echt veranderd. Ik zit nog steeds in herstel en heb veel nieuwe vrienden gemaakt. Je moet er zelf wel aan willen werken.